-
call: 060 327 3327
Lokalne atrakcije -okolina Gostoljublja - Gostoljublje
GOSTOLJUBLJE AVANTURA -IZLETI IZMEĐU DVA OBROKA
Bilo da volite lagane šetnje, vožnje biciklom, panoramske izlete ili kulturno-istorijske lokalitete, domaćinstvo Gostoljublje u selu Skakavci kod Kosjerića je savršena polazna tačka za istraživanje zapadne Srbije. Na udaljenosti do jednog sata, otkrićete brojne prirodne i kulturne dragulje, skrivene u brdima, selima i dolinama ovog kraja.
Vodopad Skakavci
je prva i najbliža lokalna atrakcija u okolini Gostoljublja. Nalazi se u istoimenom, susednom selu Skakavci na približno 20 minuta lagane šetnje ili oko 2,5 km od imanja, što ga čini idealnim mestom za kratak izlet, porodičnu šetnju ili predah u prirodi.
Do vodopada se može stići asfaltnim putem kroz selo, kao i pešice preko livada i pašnjaka, što posetiocima pruža izbor između lakše šetnje i autentičnog boravka u prirodnom okruženju.
Na samoj lokaciji vodopada nalazi se izvor sa česmom, dovoljno hladovine, kao i uređena bina i dečje igralište. Prostor je pogodan za kraći odmor, druženje i osveženje, a mnogi planinari ovde rado zastanu da se opuste, predahnu i „napune baterije“.
✅JEZERO ROSIĆI IZLETIŠTE ISPOD DIVČIBARA BLIZU GOSTOLJUBLJA
Jezero Rosići
Do Jezera Rosići iz Gostoljublja može se stići iz dva pravca: dužim asfaltnim putem (5 km) ili kraćom trasom (4 km) koja vodi delom asfaltom, a delom kroz selo, šume i livade. Oba pravca su prijatna za šetnju, vožnju ili lagani izlet.
Jezero Rosići je veštačko jezero ispod Divčibara, posebno atraktivno u prolećnom periodu, kada je puno vode i priroda je najživlja. Jezero nikada ne presušuje i predstavlja jedno od omiljenih mesta za odmor u ovom kraju.
Na jezeru se nalazi čamac kojim se gosti mogu provozati, dok je sama brana veoma atraktivna – snažan pad vode stvara huk koji se uliva u manje jezero ispod, nalik prirodnom bazenu.
Odmah ispod jezera nalazi se letnjikovac, prostor za roštilj i klupe za odmor, a pored jezera se prostire velika livada pogodna za igru, druženje i boravak u prirodi. Tokom godine ovde se održavaju razne manifestacije, a vikendom jezero posećuju porodice i izletnici.
✅SUBJEL 924- BRDO IZNAD GOSTOLJUBLJA
Subjel – Tajanstveni čuvar iznad Kosjerića
Gostoljublje -vrh Subjela 3.5km
Dobrodošli u priču o Subjelu, planini iznad Kosjerića koja nije samo prirodna lepota, već i riznica istorije, legendi i neispričanih priča. Danas je Subjel izazov za planinare i ljubitelje prirode, ali nekada je bio mnogo više: osmatračnica, svetilište, mesto stradanja i nade.
pogledajte video Gosstoljublje ispod Subjela
✅CRKVA SVETOG APOSTOLA I EVANĐELISTE LUKE -SUBJEL
Stara crkva u Subjelu – prvi kameni hram podignut posle Drugog srpskog ustanka
(7km od Gostoljublja)
Danas u Subjelu pogled privlači uređena crkva Svetog apostola i jevanđeliste Luke, ponos sela i mesto bogosluženja. Ipak, iza njenog savremenog izgleda stoji više od dva veka tradicije crkve koja je imala jedinstveno mesto u istoriji Srbije.
Prvi pravoslavni kameni hram u pašaluku posle ustanka
Prema knjizi „Stara crkva u Subjelu“ dr Nedeljka V. Radosavljevića, upravo je hram u Subjelu bio prva pravoslavna crkva u Beogradskom pašaluku sagrađena od čvrstog materijala nakon Drugog srpskog ustanka. Podignuta je 1819–1820, u vreme jačanja srpske autonomije, i predstavljala je prekretnicu jer je izgrađena bez dozvole osmanskih vlasti, samo uz odobrenje kneza Miloša Obrenovića.
Do tada su seoske crkve uglavnom bile drvene, skromne i napravljene tako da ne privlače pažnju. Podizanje hrama u Subjelu bilo je dokaz da se osmanska ograničenja sve manje primenjuju.
Gradnja, izgled i uloga u životu sela
Stara subjelska crkva bila je zidana kamenom i ciglom, sa zemljanim ćupovima u zidovima koji su joj davali izuzetnu akustiku. Tokom 19. veka postala je verski i kulturni centar čitavog kraja.
Među prvim ustanovama koje su nikle uz crkvu bila je škola, otvorena 1843. godine, jedna od najstarijih u ovom delu Srbije. Prvi učitelj bio je sveštenik, što je bilo uobičajeno za vreme kada je upravo crkva bila jedini izvor pismenosti. Iz ove škole potiču i brojne kasnije značajne ličnosti, među kojima se posebno ističe Liza Marić-Križanić, rođena u subjelskom kraju, koja je ostavila važan trag u kulturnoj i društvenoj istoriji.
Pored škole, crkva je već u prvoj polovini 19. veka imala:
zavođeno zvono,
ikonostas i bogoslužbene knjige,
ikone na kojima je kasnije radio i poznati slikar Dimitrije Posniković.
Oko 1925. godine, na spoljnom zidu crkve postavljena je spomen-ploča palim ratnicima iz ovog kraja u ratovima od 1912. do 1918. Tokom Drugog svetskog rata u hramu se pričestio i general Draža Mihailović, što svedočanstva meštana i danas pamte.
✅SEĆANJE NA ČIČA DRAŽU
Draža Mihailović i Subjel: istorijska veza i spomen-park
Tokom Drugog svetskog rata, u selu Subjel, u rodnoj kući Miloša Đurića, nalazila se komanda Crnogorske brigade kojom je komandovao poručnik Filip Ajdačić. Česti gosti kuće i komandnog centra bili su general Draža Mihailović i potpukovnik Nikola Kalabić, komandant Gorske kraljeve garde, kao i mnogi Ravnogorski komandanti.
U Subjelu i okolnim selima nalazili su se Centar veze, poligon za obuku, regrutni centar i štamparija Vrhovne komande JVuO, što je čitav kraj činilo važnim delom četničke organizacije i vojne strategije tokom rata.
Sećanje na ove događaje sačuvano je do danas, a meštani Subjela su se ujedinili kako bi podržali podizanje spomenika Draži Mihailoviću i uređenje Spomen-parka.
Ko je učestvovao u izgradnji spomenika
Glavni inicijator i darodavac bio je Miloš Đurić iz Subjela.
Značajne priloge dali su Sava Marjanović iz Subjela i Milutin Pantović iz Kosjerića, pripadnik Crnogorske brigade JVuO.
U aktivnost je bio uključen i Vojislav Mihailović, unuk generala Draže, koji je prisustvovao postavljanju spomenika i uređenju parka.
Autor spomenika je vajar Branko Tijanić iz Šljivovice, dok su svi radovi izvedeni uz pomoć lokalnih meštana Subjela, Mušića i okolnih sela, uz blagoslov crkve i mesnog sveštenika, koji su poklonili zemljište za trg i Spomen-park.
Spomen-park i podignuti spomenik predstavljaju trajnu vezu između sela Subjel i istorijskog nasleđa Draže Mihailovića, čuvajući uspomenu na slavne ratne dane i ulogu koju je selo imalo u toku Drugog svetskog rata.
✅KRALJEVSKA OSNOVNA ŠKOLA DOSITEJ OBRADOVIĆ SUBJEL
Škola Vremeplov Subjel-stara škola u novom ruhu
Školska tradicija u Subjelu kod Kosjerića seže duboko u prošlost. Prvi pisani tragovi obrazovanja beleže se još u 1832. godini, kada je protа Nikola Protić organizovao privatnu školu i za učitelja postavio svog sina Aleksija. U to vreme obrazovanje je bilo tesno povezano sa crkvom, a prvi učitelji su često dolazili iz redova sveštenika, koji su pored vere prenosili pismenost i kulturne vrednosti.
yutube video skola vremeplov 1932
Prva zgrada namenjena državnoj školi podignuta je 1838. godine od hrastovih brvana i pokrivena šindrom, dok je prva zidana školska zgrada podignuta sredinom XIX veka. Škola je tokom godina prolazila kroz više preseljenja i adaptacija, a najznačajnija je zgrada iz 1932. godine, podignuta trudom meštana i uz podršku Ivana Čolovića, tada poznatog tipografa i narodnog poslanika. U toj zgradi, koja je služila generacijama učenika iz Subjela, Tubića i Bjeloperice, obrazovalo se više od 180 godina, sve do zatvaranja 2012. godine.
Kroz ovu dugu istoriju, škola je imala 75 učitelja, među kojima su se istakli Aleksije i Milovan Protić, Vladeta Vulić, kao i Živko Papić koji je predavao gotovo 34 godine. Pored redovne nastave, škola je bila centar kulturnih i društvenih dešavanja u selu – tu su se prikupljale knjige za biblioteku, održavale proslave i učilo o lokalnoj istoriji i tradiciji.
Danas školska zgrada u Subjelu dobija novu funkciju kroz turistički program „Škola mojih predaka“, osmišljen da sačuva i prezentuje tradiciju obrazovanja. Program omogućava posetiocima da dožive školu iz 1932. godine – autentičan učitelj. drvene klupe, stare učila. Učesnici će ući u školi “Vremeplov ” obučeni u tradicionalnu odeću i za pola sata doživeti sve “nelagode” poput klečanja na Kukuruzu, vaspitnih mera , izgovaranja zakletve, slušanja o Istoriji mesta i na kraju propitivanju.
Ovaj koncept kombinuje istoriju obrazovanja sa seoskim turizmom, čime se nanovo oživljava zgrada škole, prenosi kulturna baština i pruža interaktivno iskustvo za sve generacije.
CRKVA USPENJA PRESVETE BOGORODICE-Ražana
Crkva Uspenja Presvete Bogorodice u Ražani započeta je kao skromna bogomolja, koja u početku nije bila u potpunosti opremljena za bogosluženje. Kao prvi važan trenutak u njenoj istoriji navodi se 1902. godina, kada je bilo zakazano njeno osvećenje.
Prema predanju, tog dana, na praznik Uspenja Presvete Bogorodice – crkvenu slavu, u Ražani se okupio veliki broj naroda. Pripremljena je svečanost, čak se pekao i vo, ali se nijedan crkveni velikodostojnik nije pojavio. Episkop, kao ni crkveni namesnik koji je bio određen da izvrši osvećenje, nisu došli.
Narodno predanje dalje govori da su se tada, iznenada, na tom putu pojavili kralj Aleksandar Obrenović i kraljica Draga. Njihov dolazak narod je doživeo kao znak s neba. Ljudi su, prema predanju, pali na kolena i zamolili kraljicu Dragu da učini nešto kako bi se crkva osvetila.
Kaže se da je kraljica Draga tada uzela za ruku sveštenika Lazara Čolića, koji će kasnije postati prvi paroh ražanski, i uvela ga u crkvu, dajući blagoslov da se izvrši čin osvećenja.
Ovaj događaj, međutim, nije prošao bez posledica u crkvenim krugovima. Predanje navodi da narednih 79 godina nijedan episkop nije dolazio u Crkvu u Ražani, što je ostavilo dubok trag u sećanju naroda.
Takođe se priča da je prvobitno planirana mala kapela, ali su je meštani proširili za po jedan metar sa svake strane, kako bi dobili crkvu koja može da zadovolji duhovne potrebe ljudi ovog kraja.
Crkva je tako nastala kao plod vere, narodnog jedinstva i snažnog predanja koje se prenosi s kolena na koleno i danas predstavlja važan deo duhovne i istorijske baštine Ražane.
✅Crkva Brvnara- Seča Reka
15km od Gostoljublja
Crkva brvnara u Sečoj Reci jedna je od najlepše očuvanih drvenih crkava zapadne Srbije. Prvi tragovi o njoj potiču iz 1786. godine. Stariji hram spaljen je tokom Prvog srpskog ustanka, a današnja brvnara završena je 1812. godine, između dva ustanka, najverovatnije rukom čuvenih osaćanskih majstora.
Crkva se izdvaja razvijenim enterijerom: rezbarena ulazna vrata, vredna riznica i srebrni putir iz godine podizanja svedoče o značaju koji je imala za lokalnu zajednicu. Zaštićena je kao spomenik kulture od velikog značaja, a kroz 20. i 21. vek više puta je konzervirana i obnovljena.
Porta crkve jedinstvena je po zbirci krajputaša – kamenih spomenika podignutih u znak sećanja na ratnike poginule ili nestale u Balkanskim ratovima i Prvom svetskom ratu. Danas su objedinjeni u lapidarijumu i predstavljaju retko očuvanu celinu narodnog memorijalnog nasleđa, bogato ukrašenu i restauriranu u izvornim bojama.
U dvorištu se, pored stare brvnare i zvonika, nalazi i novija zidana crkva Svetog Georgija, građena oko 1900, a osvećena 1925. godine. Na njenom severnom zidu nalazi se mural „Srpska majka“ Mihaila Milovanovića, ratnog slikara Vrhovne komande. Freska simbolizuje stradanje, žrtvu i duhovni opstanak naroda posle ratova 1912–1918 i obnovljena je 2015. godine.
Zajedno, brvnara, zidani hram, zvonik i krajputaši čine retko očuvanu sliku seoskog sakralnog pejzaža Srbije s početka 19. veka i snažno svedočanstvo vere, pamćenja i postojanosti ovog kraja.
Divčibare -naša planina
Od Gostoljublja 15-20minuta
Divčibare su poznat planinski turistički centar u blizini Gostoljublja, sa hotelima, restoranima i uređenim šetalištima. Zimi raspolažu sa dve ski staze, dok tokom cele godine nude brojne vidikovce, kao i dva najviša vrha Divčibara — Kraljev sto i Crni vrh, omiljene tačke za uspon, šetnju i uživanje u panoramskim pogledima.
Kablar -vrh iznad Ovčarsko-kablarske klisure
Vidikovac Kablar
Jedan od najlepših pogleda u Srbiji,sa panoramskim prikazom Ovčarsko -kablarske klisurei meandara Zapadne Morave
Od Gostoljublja udaljen je oko 30 km. Seoskim asfaltim putem kroz prelepe pejzaže se stiže lagano za 40minuta.
Knez Miloš Obrenović -Rodna kuća i spomen kompleks
Miloš Obrenović rođen je kao Miloš Teodorović 18. marta 1783. godine u Gornjoj Dobrinji (tada deo Osmanlijskog carstva), a preminuo je 26. septembra 1860, poznat kao prvi knez Srbije koji je osnovao dinastiju Obrenović i vodio Srbiju ka autonomiji unutar Osmanskog carstva, vladajući u dva perioda.
Spomen-kompleks u Gornjoj Dobrinji, (16 kilometara od Gostoljublja), nalazi se u rodnom selu knjaza Miloša Obrenovića. Čine ga njegove zadužbine: crkva Svetih apostola Petra i Pavla iz 1822. godine, zidani zvonik, drveni čardak sa česmom i monumentalni bronzani spomenik.
Crkvu je podigao knjaz Miloš u spomen na oca Teodora, na mestu starije svetinje. Građena je od kamena, skromne je arhitekture i čuva vredne liturgijske predmete i letopis značajnog istorijskog perioda. Čardak sa česmom, sagrađen 1860. godine, predstavlja primer narodnog neimarstva i služio je za prijem gostiju. Kompleks zaokružuje spomenik knjazu Milošu sa amfiteatrom i prilaznim stepeništem, podignut povodom 175 godina Drugog srpskog ustanka.
Aerodrom Pranjani -Spomen kompleks Halijard
Operacija Halijard predstavlja jednu od najznačajnijih akcija spasavanja savezničkih vazduhoplovaca u Drugom svetskom ratu i važan deo istorije aerodroma u Pranjanima. Tokom 1943. i 1944. godine, veliki broj američkih i drugih savezničkih aviona oboren je nad okupiranom Srbijom. Preživeli piloti i članovi posada sklanjani su, zbrinjavani i lečeni uz pomoć lokalnog stanovništva i pripadnika Jugoslovenske vojske u otadžbini, pod komandom generala Draže Mihailovića.
link vise o evakuaciji američkih pilota
Radi njihove evakuacije, u Pranjanima je 1944. godine izgrađena improvizovana zemljana pista na Galovića polju. Uz logističku podršku američke obaveštajne službe OSS, sa ove piste su tokom avgusta 1944. noćnim letovima saveznički transportni avioni evakuisali više stotina vazduhoplovaca u baze u južnoj Italiji. Prema istorijskim izvorima, iz Pranjana i drugih sličnih pista u zapadnoj Srbiji spaseno je više od 400 savezničkih vazduhoplovaca, uglavnom Amerikanaca.
Ova operacija, poznata kao Halijard, ostala je upamćena kao jedinstven primer saradnje lokalnog stanovništva i savezničkih snaga, kao i kao simbol humanosti i hrabrosti u ratnim uslovima. Aerodrom u Pranjanima danas ima posebno mesto u srpskoj i svetskoj vazduhoplovnoj istoriji kao mesto sa kojeg je izvedena jedna od najvećih uspešnih evakuacija savezničkih pilota iza neprijateljskih linija.
Izvorište reke Skrapež
Izvor reke Skrapež i Ribnjak Sekulić
Reka Skrapež je jedna od značajnih prirodnih atrakcija Zapadne Srbije i levа pritoka reke Đetinje. Duga je 47,7 kilometara, a njen sliv obuhvata padine planina Povlena, Maljena i Bukovika. Skrapež protiče kroz doline bogate biljnim i životinjskim svetom, pa predstavlja omiljenu destinaciju onima koji vole prirodu, pešačenje i ribolov.
Izvorište reke Skrapež
Izvor reke Skrapež nalazi se na jugoistočnim padinama planine Povlen, u blizini planinskih šumskih predela. Skrapež nastaje kao spoj manjih planinskih potoka, pre svega rečica Sečice i Godljevače, i zatim se spušta kroz kosjerićku kotlinu stvarajući živopisnu rečnu mrežu.
Ovaj kraj je poznat po bistroj, čistoj vodi i prirodnom okruženju koje je idealno za odmor i rekreaciju, a u prolećnim mesecima kada se sneg otopi, izvorište i okolni tokovi postaju posebno atraktivni zbog povećane vodene bujice.
Ribnjak Sekulić
U neposrednoj blizini izvorišta nalazi se Ribnjak Sekulić, porodično imanje koje se bavi uzgojem ribe, prvenstveno sveže potočne pastrmke. Posetioci mogu da uživaju u prirodnom ambijentu pored ribnjaka, da degustiraju pastrmku i da dožive autentičan doživljaj života uz reku i šumu
Taorska vrela -Povlen i povlenske kugle
Taorska vrela i Povlenske kugle – tajne planine Povlen
Planina Povlen krije neke od najzanimljivijih i najneobičnijih prirodnih pojava u Zapadnoj Srbiji. Na jednom izletu moguće je doživeti Taorska vrela, simbol čiste planinske vode i života, kao i Povlenske kugle, prirodni fenomen koji i danas izaziva radoznalost naučnika i posetilaca.
link vrh povlena Kneževo polje
link mape taorska vrela svratiste Pepica vodenica
Taorska vrela – voda koja gradi prirodu
Taorska vrela nalaze se na severnim padinama Povlena, u blizini sela Taor. Ova vrela su poznata po kaskadnom izviranju vode, koja se sliva niz prirodne kamene barijere, stvarajući male slapove i sedrene pregrade.
Voda je izuzetno čista, hladna i bogata mineralima. Tokom vekova, upravo je ova voda oblikovala prepoznatljiv pejzaž Taora – mesto koje danas odiše mirom, svežinom i gotovo meditativnom atmosferom. Taorska vrela su idealna za kratku šetnju, fotografisanje i predah u prirodi.
Povlenske kugle – prirodna zagonetka
Nedaleko od Taora, na padinama Povlena, nalaze se čuvene Povlenske kugle – kamene sfere gotovo pravilnog oblika, različitih veličina, rasute po šumama i livadama.
Njihovo poreklo još uvek izaziva rasprave. Preovlađuje mišljenje da su nastale prirodnim geološkim procesima, ali njihov savršeni oblik često podstiče legende i maštu. Upravo ta kombinacija nauke i narodne priče čini Povlenske kugle posebno zanimljivim mestom za posetu.
Vrh Povlena, planinarski izazov
Planina Povlen nije samo prirodna lepota – ona je iskustvo, izazov i tišina. Uspon ka njenim vrhovima vodi kroz guste šume, livade i grebene sa kojih se otvaraju široki pogledi na Zapadnu Srbiju. Ovo je izlet za one koji žele više od šetnje – za one koji žele da osvoje vrh i pronađu mir.
Najviši delovi Povlena pružaju osećaj slobode i širine kakav se retko doživljava. Sa vrha se pogled prostire ka Maljenu, Divčibarama, Suvoboru i dalekim planinskim vencima, a u vedrim danima vidici su impresivni i dugotrajni.
Kneževo polje i Crkva Svetog Arhiđakona Stefana
Put od Taora vodi ka Kneževom polju na planini Povlen, prostranoj visoravni podno Malog Povlena, najvišeg vrha planine. Na ovom mestu nalazi se Crkva Svetog Arhiđakona Stefana, koja pripada Eparhiji valjevskoj Srpske pravoslavne crkve.
